وجز لبخند چيزي نگفت...
جسمم را به خاک،روحم را به خدا و اندیشه ام را به آیندگان می سپارم...
حک شده اسم من و تو رو تن این تخته سیاه دشت بی فرهنگی ما هرزه تموم علف هاش دست من و تو باید این پرده ها رو پاره کنه یار دبستانی من با من و همراه منی حک شده اسم من و تو رو تن این تخته سیاه یار دبستانی من با من و همراه منی حک شده اسم من و تو رو تن این تخته سیاه دشت بی فرهنگی ما هرزه تموم علف هاش دست من و تو باید این پرده ها رو پاره کنه یار دبستانی من با من و همراه منی حک شده اسم من و تو رو تن این تخته سیاه پ.ن: دست به دست هم دهیم ایران را آباد کنیم زنده با ایران همه ی دلگرمی هات همه ی توجه هات همه ی بودن هات همه ی تو همه ی همه ی همهون چیزهایی که به خاطرش انتظار می کشیم گذاشته شده است ممنونم همه ی آرزوهام ممنونم ازت ممنون که هستی شاید خیلی داد وبیداد کنم تو جمع که باشم میترکونم می دوم این طرف اون طرف ولی با همه ی اینا بدون تو هیچی صفا نداره حتی اون صبحانه ای که تو داری می خوری از گلوم پایین نمیره در یک کلام داغونم یه جوریم گوشتو بیار می دونی چیه؟ دلم میخواد با هم باشیم همان خواب که تو گفتی همان که تو خواستی خواب دیدم خواب تو را من بودم و تو در رویا کاش من بودم و تو در بیداری لعنت به سپیده ی صبح بی تو چقدر تکراری شده است حسین(ع) آرمان است و کربلا آرمان شهر و من؟ نمی دانم خاک کوفه پا گیر است هوایش آلوده و زرهای ابن زیاد دست گیر مردم کوفه همچون زنجیر های در هم تنیده هزار و چهارصد سال است راه را بر آرمان خواهان جهان بسته اند ایمانشان را دچار طاعون نیرنگ کرده اند و توانشان را به سخره گرفته اند مظلومان جهان در خاک شهر می غلطند و برای رسیدن به کربلا بند بند دلشان پاره پاره شده است چشم به راه اشک هاشان روان است باز در تلاطم حسین اند تا از خاک به افلاکشان ببرد از فرش تا عرش من در این سوی شهر وتو در آنسوی شهر چشم بهم میدوزیم ما هم دچاریم این بار دروازه ی کوفه از کربلا باز می شود و حسین سوار بر مرکب رهایی پا به خاک ناپاک کوفه می گذارد و کربلایی دیگر می آفریند
چوب الف بر سر ما بغض من و آه منی
ترکه ی بیداد و ستم مونده هنوز رو تن ما
خوب اگه خوب، بد اگه بد، مرده دل های آدماش
کی می تونه جز من و تو درد ما رو چاره کنه
چوب الف بر سر ما بغض من و آه منی
ترکه ی بیداد و ستم مونده هنوز رو تن ما
چوب الف بر سر ما بغض من و آه منی
ترکه ی بیداد و ستم مونده هنوز رو تن ما
خوب اگه خوب، بد اگه بد، مرده دل های آدماش
کی می تونه جز من و تو درد ما رو چاره کن
چوب الف بر سر ما بغض من و آه منی
ترکه ی بیداد و ستم مونده هنوز رو تن ما
| Design By : Night Skin |
نباید بنشینم،
سال هاست،از آن لحظه که پر بر اندامم رویید
و از آشیان،از بام خانه پرواز کردم
همچنان می پرم،هرگز ننشسته ام،
و دیگر سری نیز بسوی زمین و به سواد پلید شهرها
و بام های کوتاه خانه ها بر نگرداندم،
چشم به زمین ندوختم،
پرواز رو به آسمان،
در راه افلاک
و هر لحظه دورتر و بالاتر از زمین
و هر لحظه نزدیک تر به خدا
