وجز لبخند چيزي نگفت...
جسمم را به خاک،روحم را به خدا و اندیشه ام را به آیندگان می سپارم...
و تکریم ارباب رجوع و اهمیت دادن به مخاطب قالب وبلاگ را عوض کرده و خیلی شادش کردم خیلی اونقدر که دوستان(بعضی ها)با دیدنش قند تو دلش آب بشه برای بعضی دوستان بد آموزی داره(اسم نمیبرم تک تک.به خودتو رجوع کنید.بله شما دکتر) ولی اشکال نداره در ضمن از همین تریبون اعلام میکنم هیچ خبری نیست شکمتون رو صابون نزنید میخوام ادامه تحصیل بدم با تشکر از خواهر شیرین(به خاطر معرفی آهنگ جدید) و کلیه دوستان شرکت(اینقدر به فکر خوشبختی منن) همه چی یهویش خوبه ها کلی ذوق کردم بیشتر از اون بارها دیدن قبل .... -هیچ وقت فراموشت نمی کنم *یه شعر می خونی؟ -این دفعه تو می خوای منتظرش بذاری؟ *۴ شب منتظرش موندم پس حق دارم چند دقیقه تلافی کنم... -چی دوست داری بشنوی؟ *هرچی خودت دوست داری! -دل من همی داد گفتی هبایی که باشد مرا روزی از تو جدایی ولی هرچه خواهد رسیدن به مردم در آن دل نهد هر زمانی گواهی پ.ن۱:فریدون مشیری پ.ن۲:کنایه آمیز بود امام صادق(ع) می فرمایند: شیعیان ما همیشه از مراعات کنندگان محفوظان پوشیدگان و معصومان اند بین خود و خدایشان دچار خودبینی نمی شوند نیت هاشان را برای ائمه شان درست می سازند به برادرانشان نیکی می کنند و گرفتارانشان را صدقه می دهند پ.ن:میخوام سال ۸۸ همه اینجوری باشیم خدایا کمکمون کن
روز میلاد اقاقی ها را
جشن میگیرد
و بهار
روی هر شاخه کنار هر برگ
شمع روشن کرده است
همه چلچله ها برگشتند
و طراوت را فریاد زدند
کوچه یکپارچه آواز شده است
و درخت گیلاس
هدیه جشن اقاقی ها را
گل به دامن کرده ست
باز کن پنجره ها را ای دوست
هیچ یادت هست
که زمین را عطشی وحشی سوخت
برگ ها پژمردند
تشنگی با جگر خاک چه کرد
هیچ یادت هست
توی تاریکی شب های بلند
سیلی سرما با تاک چه کرد
با سرو سینه گلهای سپید
نیمه شب باد غضبناک چه کرد
هیچ یادت هست
حالیا معجزه باران را باور کن
و سخاوت را در چشم چمنزار ببین
و محبت را در روح نسیم
که در این کوچه تنگ
با همین دست تهی
روز میلاد اقاقی ها را
جشن میگیرد
خاک جان یافته است
تو چرا سنگ شدی
تو چرا اینهمه دلتنگ شدی
باز کن پنجره ها را
و بهاران را
باور کن
| Design By : Night Skin |
نباید بنشینم،
سال هاست،از آن لحظه که پر بر اندامم رویید
و از آشیان،از بام خانه پرواز کردم
همچنان می پرم،هرگز ننشسته ام،
و دیگر سری نیز بسوی زمین و به سواد پلید شهرها
و بام های کوتاه خانه ها بر نگرداندم،
چشم به زمین ندوختم،
پرواز رو به آسمان،
در راه افلاک
و هر لحظه دورتر و بالاتر از زمین
و هر لحظه نزدیک تر به خدا
