وجز لبخند چيزي نگفت...
جسمم را به خاک،روحم را به خدا و اندیشه ام را به آیندگان می سپارم...
تو به دورنگی برگ سپیدار ننگر به هم نوایش با باد بهار بنگر تو به ملخی که برگ گل می جود ننگر به پروانه که گرد گل می گردد بنگر تو به ماهی تنهای تنگ ننگر به ماهی چشم انتظار دریا بنگر تو به بلندی و دوری کوه ننگر به توانمندی وقدرت پاهایت بنگر تو به مردم روان جاده ننگر به تپه سبز کنار جاده بنگر تو به رعد ابر بهاری ننگر به باران لطیف بهاری بنگر تو به تیغ رستم که یکی دوتا کرد ننگر به تیغ عشق که دوتا یکی کرد بنگر تو به دستان زیر چانه من ننگر به دست رحمت او بنگر تو به چشمان گریان من ننگر به زیبایی امیدم من بنگر تو به پاهای خسته من ننگر به عبور از تاریکی با یاد او بنگر تو به روزهای پر دردمان ننگر به این روز زیبایمان بنگر گلی بودم توی گلدون کنار پنجره اتاقی کوچک غرق در رویای شیرین کودکی اما...... چه حیف شد! رویای شیرینم تمام شد حال من مانده ام.... در بیابانی به وسعت بی نهایت خشک و غمگین... آفتاب سوزان رنگم را پراند طوفان خشمگین ساقه ام را شکست مرد بیابان گرد گل سرخم را چید و رفت ومن،خسته و پژمرده... و ریشه ای در خاک... تنها، انتظار می کشم منتظرم.... منتظر بارانی لطیف و بهار،که خواهد آمد! کاش باران ببارد کاش بهار بیاید کاش بیاید........ بدنبال نوای نی خوش آواز آسمان به آسمان پریدم دشت و صحرا را دویدم فریاد طوفان قلبم را شکست خشم رعد چشمم را بست باد مرا با خود همی برد تا سرزمینی دیگر بی هوش برد لحظه ای صدای نی را شنیدم خودم را کنار عاشقی دیدم عشق مولامان دل رباتر است صدای یا ربش خوش آواز تر است مولا به دل ها جان می دهد دلبری از معشوق را فرا می دهد او غرق در خون خوش نوایی می کرد خدایش را زیر تیغ یاد می کرد مسرور از رضای معشوق بود صبور بر تیزی خنجر بود تسلیم امر محبوب شدن چه زیباست پرواز از زمین تا آسمان چه غوغاست مولای ما استاد ره عشق است دل ها منتظر ظهور عشق است پرواز تا سر شاخه سرو تا باغ پر ز لاله صدای لالایی جوی را می شنوی؟ تو را می خواند که بیایی بیا... در کنار من باش آرام آرام... بیا تا برویم لاله ها منتظرند کنار لاله ای سرخ سر بر روی خاک بگذار دل به صدای باد بسپار راستی ولادت امام حسن عسگری(ع) بر امام زمان(عج)وشما عزیزان مبارک باد امام حسن عسگری(ع): عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است.
| Design By : Night Skin |
نباید بنشینم،
سال هاست،از آن لحظه که پر بر اندامم رویید
و از آشیان،از بام خانه پرواز کردم
همچنان می پرم،هرگز ننشسته ام،
و دیگر سری نیز بسوی زمین و به سواد پلید شهرها
و بام های کوتاه خانه ها بر نگرداندم،
چشم به زمین ندوختم،
پرواز رو به آسمان،
در راه افلاک
و هر لحظه دورتر و بالاتر از زمین
و هر لحظه نزدیک تر به خدا
